Archieven

Dit bericht is 2521 keer gelezen


LEKKERKERK – Al jaren klagen buurtbewoners van Opperduit dat auto’s op de dijk te hard rijden. Vorige week is een vijfde kat van Daan Kelder overreden. Daarmee was voor hem de maat vol. Zijn langlopende verzoek bij het Hoogheemraadschap is nu eindelijk gehonoreerd. Voor het einde van het jaar wordt een snelheidsdrempel geplaatst.

Zaterdagmiddag was Daan in de studio van RTV Krimpenerwaard om het trieste voorval met de luisteraars te delen. Zijn overreden poes laat vier kittens achter wat het ook extra naar maakt. De poes is nummer vijf op rij die in de afgelopen jaren is omgekomen op de dijk. “Ik zeg niet dat het allemaal komt door te hard rijden. Katten kijken goed uit als ze oversteken, maar houden geen rekening met de snelheid van auto’s”,  vertelt Daan nog enigszins aangeslagen. De dood van de vijfde kat is hem niet in de koude kleren gaan zitten. “Als ik in de nacht een auto hoor aankomen, dan moet ik er aan denken en houd het me uit de slaap. Daarbij is het treurig dat de bestuurder is doorgereden.”

Groen licht
Na het voorval heeft Daan een bord geplaatst met daarop vermelding  wat is gebeurd. Veel positieve reacties heeft hij hierop gekregen. Daarnaast heeft de dood van de vijfde kat groen licht gegeven voor plaatsing van een snelheidsdrempel. Zo is de actie, die hij ruim anderhalf jaar geleden startte, tot een goed slot gebracht. Ook buurbewoners zijn blij met de goede afloop.

Gedicht
Zoals veel mensen weten is de stoere Kelder een man met een klein hartje. Zijn gevoelens en emoties schrijft hij het liefst van zich af. Zo is hij eerder dit jaar bekend geworden met zijn voordracht over ‘The Mission Belle’. Dit gaat over een Amerikaanse bommenwerper. Het toestel crashte in 1944, vlak achter zijn huis in de Lek. Afgelopen week is hij opnieuw in de pen geklommen. Hij maakte het volgende gedicht:

Lieve ‘Mamma Poes’

Vele jaren moeten knokken voor een bestaan…
Niets of niemand waar je heen kon gaan…
Geen warme kachel tijdens een koude nacht..
Geen vertrouwde warme handen strelend over je vacht….

Je was een vechter, een tijger…
Jouw karakter was je kracht…
Bij uitstek en zonder twijfel,
“De koningin van de jacht”

Bij onze eerste ontmoeting verdween je pijlsnel in de nacht….
De volgende dag kwam je heel voorzichtig kijken…
Wie was ik en wat kom je hier doen…
Ik weet het nog goed,
zo keek je toen……

Maar voor mij was het duidelijk je wilde alle contacten ontwijken…
Was het door angst uit het verleden?
Kon ik daar maar even kijken….
en toen zag ik je veranderen…van een kat met vurige ogen, messcherpe nagels, en een rug zo hoog gebogen…
Het blazen en het geluid van lange lage tonen gaven aan de zone, waar niemand in mocht komen …
Maar langzaam begonnen we een band op te bouwen…..
En uiteindelijk won ik je vertrouwen…
Ik ging voor je zorgen, elke avond en elke morgen kwam je eten,
Voor die tijd was je eenzaam en was iedereen je vergeten..
Nooit meer honger of te moeten jagen,
een droge warme plek bij koude natte dagen,
Je kreeg het allemaal zonder iets te vragen…

Je kittens waren alles..

Alles om te overleven, wist je spelenderwijs aan je kittens door te geven….
Overdag, vaak rustig kijkend naar je kittens, spelend tussen het riet in het zand jou jachtterrein jou waterkant..
Je genoot duidelijk, je leek gelukkig ..
en het belangrijkste denk ik…
je voelde je thuis
Bij het oversteken ging het fout, en je keek altijd zo goed uit…
Je zag die auto en dacht dat red ik wel..

maar helaas,…ging hij te snel..

Dat jij door de auto die niet eens is gestopt nadat hij jou overreed, die dag 4 kittens achterliet toen jij daar overleed….
Ik hoop dat de bestuurder (ster) dit bericht uiteindelijk leest en dat wat die toen juist vermeed…
het door schuldgevoel nooit meer vergeet…
Lieve poes, iedereen die dit deelt en leest nu weet,
wie je was en dat je “mamma poes” heet..

Dit bericht is 2521 keer gelezen

Deel dit:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meest gelezen
  • No results available
Meld je aan voor onze nieuwsbrief